Friday, August 7, 2009

"വരണ്ട മഴ"


മഴ പ്രകൃതിയുടെ സംഗീതമാണെന്ന്...

തകര്‍ത്തു

പെയ്യുകയായിരുന്നിവിടെ .
നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന തോടും
കരയില്‍,
ഒരു നാരിനറ്റത്ത്
കൊത്തി വലിക്കുന്ന
മീനിനെ തേടി
ഉപ്പില ചപ്പില്‍
മുടി നനയാതെ കാക്കുന്ന
കളിക്കൂട്ടുകാരും.
കുത്തൊഴുക്കില്‍
ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന
തേങ്ങയിലും മാങ്ങയിലും
ചത്ത കോഴിയില്‍ പോലും
ജീവിതം സ്വപ്നം
കാണുന്നവരുണ്ടത്രേ..


മഴ കിനാവുകളില്‍ ഇടിത്തീയായ് പെയ്യുന്നു...

പെയ്തുകൊന്ടെയിരുന്നപ്പോള്‍
പിന്നെ
ഒന്നു നിന്നിരിന്നെന്കിലെന്നു .
രസിപ്പിചൊടുവില്‍
പിടിച്ചു വലിചൊഴുക്കിക്കളയും-മഴ.
ഒരു തുള്ളിയില്‍
പൂവിട്ടു
പല തുള്ളിയില്‍
പടരുന്ന കിനാവുകളെ
ഒന്നിചൊഴുക്കുന്നൊരു
പിടച്ചില്‍.


വരണ്ട കിനാവുകള്‍

പുഴ കണ്ടത്
അക്ഷരക്കെട്ടുകള്‍ക്കിടയിലാണ്.
കണ്ണില്‍ തടഞ്ഞത്
തീരങ്ങളില്‍ വെയില്‍
കറുക്കുന്നതും
ജലകണങ്ങളില്‍
മണല്‍ തരികള്‍
ഒഴുകി നടക്കുന്നതും.
വയല്‍ വരണ്ടൊടുവില്‍
നെഞ്ച് കരിയാന്‍
തുടങ്ങിയതും - പിന്നെ
ഒരു കയര്‍ തുമ്പ്
ജീവന്റെ വില പറഞ്ഞതും.


ഒടുക്കം

തുടരുകയാണ്
ദുരന്തങ്ങള്‍-
കണ്ണീര്‍ തുള്ളിയില്‍
പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന
മനുഷ്യന്റെ
നിസ്സംഗതയും.

Monday, August 3, 2009

ശിഹാബ്‌ തങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്ന വിടവ്....


മൂര്‍ച്ചയേറിയ
വാക്കുകള്‍
ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ
സൃഷ്ടിച്ചേക്കാം.
വാക്കുകള്‍
നിലയ്ക്കുമ്പോള്‍
താളുകള്‍ പതിയെ
അടയാന്‍ തുടങ്ങും.
മൌനങ്ങളാല്‍,
ചിലപ്പോള്‍
മൃദുല വാക്കുകളാല്‍
സൌമ്യ ഭാവങ്ങളാല്‍
സമൂഹത്തെ
പിടിച്ചുകുലുക്കന്നവരത്രേ
യഥാര്‍ത്ഥ വിപ്ലവകാരികള്‍.
കേരള രാഷ്ട്രീയം
ഇനി കാണുന്ന
വിടവ്
ഒരുമയുടെ
ഈ നിത്യ ഹരിത
ഭാവങ്ങളാണ്.
തങ്ങളുടെ ഓര്‍മകള്‍ക്ക്
മുന്നില്‍
ഒരു തുള്ളി
കണ്ണീര്‍ പൊഴിച്ചു കൊണ്ടു....






Tuesday, July 7, 2009

....ചില ക്യാമ്പസ്‌ ചിത്രങ്ങള്‍...


നാലു കൊല്ലത്തെ കോളേജ് ജീവിതം തീര്ത്തു വെച്ച ചില ചിത്രങ്ങള്‍

കാല്‍വെയ്പ്:

കുറെ മുഖങ്ങള്‍
ചിന്തയിലാന്ടവ,
പല്ലുകള്‍ കാട്ടാതെ
ചിരിക്കുന്നവ,
കാല്‍വെയ്പില്‍ കണ്ടതിവയാണ്.
ചില കണ്ണുകള്‍
കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
മറ്റു ചിലത് മിഴിച്ചു നില്‍ക്കുന്നവ.

ക്ലാസ്സ്‌ മുറി :

ആദ്യ ബെന്ചിനായുള്ള മത്സരം.
നിരാശപ്പെട്ട് പിന്നിലായവര്‍.
കടല്‍ കയ്കുംബിളിലൊതുക്കാന്
പാച്ചിലുകള്‍.
തിര പോലും കയ്യില്‍ തടയാതെ
വന്നപ്പോള്‍
പിന്നില്‍
തിര തോല്‍ക്കും പ്രളയം.

പ്രണയം :

വട്ടക്കന്നട വെച്ച
മുടി ചീകിയൊതുക്കിയ
മുന്നിലെ പുസ്തകത്തില്‍
എത്തി നോക്കുന്നതിനിടെ
കണ്ണ് തെറ്റി
കാണാന്‍ തുടങ്ങി-നിന്നെ
നീ അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും .
കണ്ണുകളടയാതിരുന്നത്
നിനക്കു വേണ്ടിയാണ്,
എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ
കുത്തിക്കുറിച്ചതും .
പിന്നെയെപ്പൊഴോ
അക്കേഷ്യാ തണലുകളില്‍
നിന്റെ ചുടു നിശ്വാസങ്ങലാല്‍
ഇലകsളനന്ങാന്‍ തുടങ്ങിയത്
ദൂരെ നിന്നും
നോക്കി കണ്ടു ഞാന്‍.
അവിടെ മരിക്കുന്നു പ്രണയം-
തുടര്ച്ചകളില്ലാതെ..

സമരം :

തൊണ്ട കീറി മുഴക്കിയ
മുദ്രാവാക്യങ്ങള്‍ .
തോളില്‍ കയ്യിട്ടു നടന്ന
സുഹൃത്തിനെ ചവിട്ടിയരച്ച
വിപ്ലവ ബോധം .
ഇന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാം
ഒരു ചിരിയിലോതുങ്ങുന്നു .
പാര്‍ട്ടിയും സമരവും
ശുഭ്ര പതാകയും
അതിലെ നക്ഷത്രവും.

ഹോസ്റ്റല്‍ :

ഉറങ്ങി തകര്‍ത്ത
പകലുകള്‍ .
കുടിച്ചും പുകച്ചും തള്ളിയ
രാവുകള്‍ .
കോളേജിന്‍ പടി കണ്ട
സമര നാളുകള്‍ .
ഒരുപാടു വിയര്‍പ്പു കണങ്ങളും
ഒരു തരം ഗന്ധവും
ഏറ്റു വാങ്ങി
അടുത്തയാള്‍ക്കു മറയേകാനൊ-
രുങ്ങുന്ന ഒരുകൂട്ടം ഷര്‍ട്ടുകള്‍,പാന്റുകള്‍ ..
ഉറക്കത്തില്‍ പോലും
കടന്നാക്രമിക്കുന്ന
മെസ്സിലെ കല്ലുകടികള്‍ .
പ്രായത്തിന്റെ വളര്ച്ചകളെ
ആനന്ദത്തിന്റെ തളര്ച്ചയാല്‍ നേരിടാന്‍
സ്ക്രീനില്‍ തെളിയുന്ന
നഗ്ന ചിത്രങ്ങള്‍ .

യാത്രാമൊഴി :

കാല്‍വെയ്പിലെ വ്യാകുലതകള്‍.
ക്ലാസ്സ്‌ മുറിയിലെ തിരയിളക്കങ്ങള്‍.
പ്രണയം തീര്‍ത്ത കലങ്ങി മറിയലുകള്‍.
സമരത്തിന്റെ നിര്‍വൃതി .
ഹോസ്റ്റലിന്റെ നഗ്ന സന്തോഷങ്ങള്‍.
കണ്ണുകള്‍ നനയാന്‍
ഇതില്‍ കൂടുതലെന്തു...?